Dag 32 - Van Ponferrada naar Villafranca del Bierzo

 

Maandag 20 juni 2016 – 24 km

Deze morgen met enige moeite het juiste pad gevonden om de stad te verlaten. Na een half uurtje stappen, passeren we een bar bij het Musèo de Energìa, een heel rustgevend overdekt  terras met lounge-muziek, de ideale plek voor een Camino-ontbijt. 

Klara gaat als een jong veulen van start. Ik heb moeite om haar bij te benen. Na een poosje passeren we een Madrileen met zijn jonge zoon. Wanneer ik zeg dat Klara mijn dochter is, zegt hij in gebroken Engels: 'we have marriage'. Ik denk bij mezelf: niet zo snel hè, man!

Ponferrada en zijn wijde omgeving zijn volledig omgeven door bergen. Daardoor is er een microklimaat waar ook de wijnstok goed gedijt. We zijn in 'El Bierzo', een streek waar sinds enige tijd heel goede rode en witte wijnen worden geproduceerd.

Rond de middag arriveren we in Cacabelos. Aan het begin van het dorp een restaurantje met een door wijnstokken overdekte patio. Een zalige plek waar Keltische muziek wordt gespeeld. We krijgen een gratis witte wijn van de streek aangeboden (+ uiteraard een tapas). Enige wederdienst: op de foto gaan voor hun Facebook pagina. We genieten er van een zalige eenvoudige lunch. Met Klara is de Camino een beetje meer vakantie!

Ik weet niet of het waar is maar over Cacabelos gaat er een verhaal. De inwoners van het dorp zouden vorig jaar een stille optocht hebben georganiseerd om te protesteren tegen het feit dat zoveel pelgrims hun natuurlijke behoefte doen in de velden rond hun dorp. Ik kan daar inkomen als je weet dat elk jaar ca 250 000 mensen daar passeren! Het grappige is dat Cacabelos wordt uitgesproken als 'kaka-bij-os'!

Na Cacabelos gaan we de wijngaarden in. Het gaat op en af en de  zon brandt intussen fel maar dat deert ons niet. Het is 9 km lang genieten van een wandeling tussen de heuvelige  wijngaarden met op de achtergrond de bergen (waar we morgen over moeten!).

Villafranca del Bierzo is een gezellig oud middeleeuws stadje in de vallei maar ook gelijk tegen een heuvel, zodat je trappen moet nemen om op de verschillende niveaus te komen. Bij het binnenkomen passeer je de romaanse Santiago kerk met de Portada del Perdòn (de poort van de vergiffenis). Middeleeuwse zieke of kreupele pelgrims die deze poort passeerden, kregen dezelfde aflaat als deze die in Santiago geraakten.

We slapen in de Albergue La Piedra. 20€ voor een kamer met een stapelbed. Douches in de gang. Na de verkwikkende douche gaan we op de Plaza Mayor wat drinken. Annie uit Nieuw-Zeeland passeert en komt ons groeten. Even later ook Jonathan en Lauridiana, met wie we samen iets drinken. 

Later op de avond gaan we er iets eten. Op tijd terug want om 10u gaat de deur van de albergue dicht en worden de lichten gedoofd.